Tuesday, 28 January 2025

Witnessing the Planetary Parade

The night sky on January 25, 2025, offered a spectacular view as the planets aligned in an astronomical event known as the "Planetary Parade."

The Department of Physics at Gauhati University, in collaboration with the GU Observatory, organized an event called “Aligning Wanderers” at the University Observatory. The event, which began at 5:30 PM, aimed to provide a hands-on experience of observing celestial bodies through advanced telescopes while dispelling common myths about space. Hundreds of students and faculty members participated in the program, gaining both practical insights and theoretical knowledge of astronomical phenomena.

Led by Dr. Sanjeeb Kalita, Assistant Professor from the Department of Physics, and his team of research scholars, the event began with an introduction by Dr. Kalita, who encouraged cooperation to make the program successful. He pointed out Venus and Jupiter, which were visible to the naked eye. Later, through an operational Galilean telescope, the audience had the opportunity to observe Venus, Mars, Saturn, and Jupiter.

Standing in long queues, I was thrilled to witness these planets firsthand. However, I initially expected them to appear larger, but they looked like stars through the telescope. Despite disturbances caused by dust, clouds, and smoke over the past few days, attendees patiently waited for a clear view of the sky.

Dr. Kalita also delivered a lecture on various topics, including the scale of the solar system, Copernicus’ contributions, planetary alignment, the celestial sphere, and planetary movements across the ecliptic. He emphasized that the internet is often filled with misleading images of planetary alignments, which are not scientifically accurate.

Observing Jupiter’s moons, Saturn’s rings, Mars’ red surface, and the phases of Venus was an awe-inspiring experience. Even students from non-scientific backgrounds were deeply engaged, proving that science is universal and accessible to all.

At the end of the event, we had another opportunity to observe the planets through a standard telescope. It was a truly enriching experience, challenging many myths associated with celestial bodies. I would like to express my sincere gratitude to the organizers and especially to Dr. Bharati Bharali from the Department of Communication and Journalism for providing us with this wonderful learning opportunity.

-Joyshree Saikia, MA 2nd Semester, DCJGU

Monday, 27 January 2025

Exploring the Universe Through Science

The Department of Physics at Gauhati University, along with the GU Observatory, organized an event called "Aligning Wanderers" on January 25, 2025, at the university observatory. The event started at 5:30 PM and aimed to give students and faculty a chance to observe the night sky through advanced telescopes and clear up common myths about space. Hundreds of students and faculty members attended the event, where they not only got to see different celestial bodies but also learned the basics of astronomy.

Dr. Sanjeeb Kalita, an assistant professor from the Department of Physics, led the event along with his team. He welcomed the audience and asked everyone to cooperate to make the program a success. Using a powerful Galilean telescope, the audience got a chance to view four planets—Venus, Mars, Saturn, and Jupiter. Despite the sky being cloudy and dusty for the past few days, students patiently waited in long lines, eager to catch a clear view of the planets. Seeing them with my own eyes was an incredible experience, something I had only read about before.

The Gauhati University Observatory, established in 1990, has been organizing such observation programs for several years. These events aim to educate people through practical experiences and explain how the planetary system works.

During the event, Dr. Kalita gave a talk about various topics such as the scale of the solar system, the contributions of Copernicus, the arrangement of planets, the celestial sphere, planetary movements, and more.

Seeing Jupiter's moons, Saturn's rings, Mars' red surface, and the phases of Venus fascinated everyone. Even students from non-science backgrounds showed great interest, proving that science is for everyone. The event included two main activities: observing the planets through telescopes and a live sky simulation session.

Personally, it was an amazing experience to see the planets that I had only heard myths about before. The connection of these planets with mythology and traditional beliefs made me even more curious to witness them myself. I am truly grateful to the organizers and especially to Dr. Bharati Bharali from the Department of Communication and Journalism for giving us the opportunity to attend such an enlightening event.

-Sudip Das, MA 2nd Semester, DCJGU

Witnessing the Universe Through Science

 The Department of Physics at Gauhati University, along with the GU Observatory, organized an event called "Aligning Wanderers" on January 25, 2025, at the university observatory. The event began at 5:30 PM and aimed to provide a clear view of the night sky using advanced telescopes while addressing common myths about space. Hundreds of students and faculty members attended the program, where they not only got to see different celestial bodies but also learned the basics of astronomy.

The event was led by Dr. Sanjeeb Kalita, an assistant professor from the Department of Physics, and his team. Dr. Kalita welcomed the audience and encouraged active participation to make the event a success. Using a powerful Galilean telescope, the audience had the opportunity to observe four planets—Venus, Mars, Saturn, and Jupiter. After standing in long queues, it was truly an unforgettable experience for me to see the planets I had only read about in books. Despite the sky being cloudy and filled with dust and smoke over the past few days, students waited patiently and eagerly for a clear view of the planets.

The Gauhati University Observatory was established in 1990 and has been organizing such observation programs for several years. The main goal of these programs is to educate people through practical experiences and help them understand how the planetary system works.

Dr. Kalita also delivered a talk on various topics, including the scale of the solar system, the contributions of Copernicus, the arrangement of planets, the celestial sphere, planetary movements, and more.

Jupiter’s moons, Saturn’s rings, Mars’ red surface, and the phases of Venus have always fascinated those interested in astronomy and astrophysics. It was inspiring to see students from non-science backgrounds also taking a keen interest, proving that science is for everyone and is present in every aspect of life. The event featured two main activities: observing planets through telescopes and a live sky simulation session.

For me, it was a wonderful experience to see planets that have long been surrounded by myths and beliefs. Their deep connection to mythology and traditional stories made me even more curious to witness them with my own eyes. I am truly grateful to the organizers and especially to Dr. Bharati Bharali from the Department of Communication and Journalism for giving us the opportunity to be part of such an enlightening event.

-Shayan Dey, 2nd Semester, Department of Communication and Journalism, GU

Aligning Wanderers: Exploring the Cosmos at Gauhati University

On January 25, 2025, the Department of Physics at Gauhati University, in collaboration with the GU Observatory, hosted an enthralling event called "Aligning Wanderers." The program, which commenced at 5:30 PM, aimed to debunk myths and observe celestial bodies using cutting-edge telescopes. Under the guidance of Dr. Sanjeeb Kalita, Assistant Professor of Physics, and his team, the event offered a unique opportunity for hundreds of students and faculty members to witness the wonders of the universe.

The audience was treated to a mesmerizing view of four planets—Venus, Mars, Saturn, and Jupiter—through an operational Galilean telescope. Despite minor disturbances caused by dust, clouds, and smoke, the attendees eagerly waited for a clear view of the sky, showcasing their patience and enthusiasm.

Established in 1990, the Gauhati University Observatory has been conducting planetary observation programs to educate people about the workings of the solar system. Dr. Kalita delivered an insightful lecture, discussing topics such as the scale of the solar system, Copernicus' contributions, planetary orientation, and celestial mechanics.

The event featured two key components: sky viewing and a live sky simulation. This experience was truly captivating, allowing me to witness planets that are often shrouded in myth. The event's organizers and Dr. Bharati Bharali from the Department of Communication and Journalism deserve special thanks for providing this opportunity.

Prabal Jyoti Sarma
4th Semester,
DCJGU

Sunday, 22 December 2024

বড়ো সাহিত্যলৈ মিছনেৰীসকলৰ অৱদান



অসমৰ বড়ো লোকসকলৰ মাজত খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলে ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ মাজেৰে শৈক্ষিক,ভাষিক তথা সাংস্কৃতিক আদি দিশত বিভিন্ন অৱদান আগবঢ়াই গৈছে।মৌখিক পৰম্পৰাগত বড়ো ভাষা সাহিত্যক মিছনেৰীসকলে পোনপ্ৰথমে লিখিত ৰূপ প্ৰদান কৰে।মিছনেৰীসকলে বড়ো ভাষাৰ ব্যাকৰণ ৰচনা অভিধান প্ৰণয়ন আৰু বড়ো সমাজত প্ৰচলিত লোকসাহিত্যৰ সংগ্ৰহ তথা প্ৰকাশৰ যোগেদি বড়ো ভাষাক লিখিত ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰে।বড়ো ভাষাৰ প্ৰথমখন ব্যাকৰণ হ'ল ৰেভাৰেণ্ড চিডনি এণ্ডেলৰ "এন আউটলাইন গ্ৰামাৰ অৱ কছাৰী লেংগুৱেজ"। এই ব্যাকৰণখনৰ যোগেদিয়েই বড়ো ভাষাই লিখিত ৰূপ লাভ কৰে।বড়ো সাহিত্যৰ সংগ্ৰহ তথা প্ৰকাশৰ বাবে আগবাঢ়ি অহা প্ৰথমগৰাকী খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰী হ'ল জে বি এণ্ডাৰছন।বড়ো লোকসাহিত্যলৈ খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলে আগবঢ়োৱা আন এটা লেখত লবলগীয়া অৱদান হ'ল ৰেভাৰেণ্ড চিডনি এণ্ডেলৰ ১৯১১ চনত প্ৰকাশ হোৱা "দ্য কছাৰী"।ঐতিহাস দিশৰ পৰা তেওঁৰ এই গ্ৰন্থখনৰ বিশেষ মূল্য আছে কাৰণ গ্ৰন্থখনৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে বড়ো জাতিৰ ইতিহাস। ইয়াৰ লগতে খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলৰ প্ৰচেষ্টাত প্ৰথমখন পঢ়াশালীয় "কছাৰী ৰিডাৰ" বড়ো ভাষাত প্ৰণয়ন হয়।এনেদৰেই বড়ো লোকসাহিত্যলৈ খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলে এক মূল অৱদান আগবঢ়াই গৈছে।



দ্ৰিতীপ বৰ্মন 

তৃতীয় ষান্মাসিক

যোগাযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগ

ভূটানত এভূমুকি



ভ্ৰমণে আমাক আনন্দ দিয়ে। অৱশ্যে মানুহৰ মনৰ অৱসাদ দূৰ কৰি নতুন উৎসাহ উদ্দীপনাৰে সজাই পৰাই তোলাৰ সমান্তৰালভাৱে ভ্ৰমণে মানুহৰ জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতাৰ ভঁৰালটোৱো বৰকৈ সমৃদ্ধ কৰে। কথাতে কয়, পঢ়ি শিকাতকৈ দেখি শিকাতো শ্ৰেয় আৰু উজু। নিজচকুৰে দেখি অথবা বাস্তৱ অভিজ্ঞতা লগত লৈ কামত আগবাঢ়িলে তাৰ স্মৃতি হেনো চিৰদিনলৈ থাকি যায়। সেই আপাহতে ব্যস্ত জীৱনৰ মাজতে অকণমান সুৰুঙা উলিয়াই লগৰ কেইজনীমানৰ সৈতে আমিও কৰবালৈ যাওঁ বুলি মন বান্ধিলোঁ। উদ্দেশ্য- বিদেশ ভ্ৰমণ। ক'তনো যাম, ক'ত থাকিম, কি খাম সকলো পৰিকল্পনা সামৰি আমি আমাৰ ভ্ৰমণৰ কাৰ্য্যসূচী আৰম্ভ কৰিলোঁ এইবাৰ দূর্গা পূজাৰ বন্ধতেই। মনে মিলা বন্ধু, তাতে আকৌ নতুন ঠাই এখন চোৱাৰ-দেখাৰ আনন্দ!  সেই স্ফূৰ্তিক ধৰি ৰাখি যোৱা ৩০ অক্টোবৰ তাৰিখে আমি , মানে মই আৰু বান্ধৱী কৰিমা, নীলা, ভাৰ্জিনা আৰু জানমণি জালুকবাৰীৰ পৰা প্ৰথমে ৰঙিয়া আৰু তাৰ পিছত তামুলপুৰৰ কৰিমাহঁতৰ ঘৰলৈ ৰাওনা হলোঁ। নতুন ঠাই নতুন মানুহ ।গাড়ীৰ পৰা নামিয়ে আমি পোনতে কৰিমাহঁতৰ ঘৰলৈ বুলি খোজ ললোঁ। কৰিমাহঁতৰ গাওঁখনৰ প্ৰায় ভাগ মানুহেই বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ । প্ৰথমে আমি গৈয়ে গা পা ধুই বহুত আদৰৰে   খুড়ীয়ে বনাই ৰখা ভাত সাঁজ খাবলৈ গলোঁ। ভাতৰ পাতত বহি দেখিলোঁ নানা তৰহৰ বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ খাদ্য সম্ভাৰ। ৰাতিটো তাতে কটাই পিছদিনা আমি যাবলৈ ওলালো ভূটানলৈ বুলি।



প্ৰায় ১০/১১ বজা মানত আমি তামুলপুৰ ভূটানৰ সীমাত উপস্থিত হৈছিলোঁ। অসম পাৰ হৈ ভূটানৰ সীমাত ভৰি দিয়াৰ লগে লগে আপ্লুত হৈ পৰিছিলো ভূটানৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যত। ধুনীয়া চাফ-চিকুন ৰাস্তাটোৰে আগবাঢ়ি গৈ থাকোঁতে হঠাৎ চকুত পৰিল ভূটানৰ এটা বৌদ্ধ মঠ । লগে লগে গাড়ীৰ  পৰা নামি লৰাধপৰাকৈ নামি গলোঁ। তাত অলপ সময় কটাই আমি আকৌ আগবাঢ়ি গলোঁ ভুটানৰ একা বেঁকা বাটেৰে। ধুনীয়া ভূটানখনক গাড়ীৰ খিৰিকিৰে চাই চাই ইমানেই ভাল লাগিছিল যে নোকোৱাকৈ থাকিব নোৱাৰি। মাজে সৰু সৰু লৰা ছোৱালীবোৰ স্কুলৰ পৰা উভতি আহি থকা দেখি আটাইতকৈ ভাল লাগিল সিহঁতৰ স্কুল পোছাকযোৰ। ইমান ধুনীয়া পৰিপাতিকৈ পিন্ধি যোৱা সৰু সৰু লৰা ছোৱালীবোৰে ভূটানৰ সেই একা বেঁকা চাফ চিকুন ৰাস্তাটো যেন বেছি মোহনীয় কৰি তুলিছিল । ভূটানৰ সকলোতকৈ ভাল লগা আৰু এটা কাৰণ আছিল তাত বসবাস কৰা মানুহৰ সংখ্যা বহুত কম। পাহাৰৰ মাজে মাজে অৱস্থিত এটা দুটা ঘৰ দুখন এখন দোকান আৰু ধুনীয়া ধুনীয়া দলং বোৰ পাৰ পাৰ হৈ হৈ গৈ থাকোঁতে কেতিয়ানো দিনটো গুচি গল গমেই নাপালোঁ।

 এনেকে গোটেই দিনটো ভূটানৰ আশে পাশে ঘূৰি ফুৰি পেট পূজাৰ কৰাৰ মানসেৰে খাবলৈ গৈছলো। ভুটানৰ এটা ধুনীয়া পৰম্পৰাগত খাদ্য থূপকা খাই ঘৰলৈ বুলি ওভটিলোঁ। সচাকৈয়ে এই ভ্ৰমণে আমাক আপ্লুত কৰিলে, ভূটান দেশৰ সমাজ - সংস্কৃতিৰ বিষয়েও আমি এটা আভাষ পালোঁ।


 যুগস্মিতা দাস 

তৃতীয় সান্মষিক , যোগাযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগ ।

অত্যাধুনিকতাই ৰাখিবগৈ নে ৰাস আৰু ভাওনাৰ স্বকীয়তা?




শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ অনবদ্য সৃষ্টি ৰাস আৰু ভাওনা। অতীজৰে পৰা অসমৰ ভিন্ন প্ৰান্তত অসমীয়াৰ‌ আৱেগ সঞ্চাৰিত হৈ ৰাস আৰু ভাওনা উৎযাপিত হৈ আহিছে। ভাওনা আৰু ৰাস, দুয়োটি সাংস্কৃতিক তথা আধ্যাত্মিক কঠিয়াতলীত অসমীয়াৰ কৃষ্টি আৰু ভক্তিৰ বিৰাজমান হৈ আছে। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ চিহ্নযাত্ৰাৰে আৰম্ভ হৈ পত্নী প্ৰসাদ, কালীয় দমন, কেলিগোপাল, ৰুক্মিণী হৰণ, পাৰিজাত হৰণ, ৰাম বিজয়, এই মহান নাট কেইখনৰ সৃষ্টিৰেই ভাওনাৰ ধাৰা আৰম্ভ হোৱা বুলি প্ৰৱাদ আছে। এটা সময় আছিল, জেঠ- আহাৰ মাহত প্ৰতিখন অসমীয়া গাঁৱৰ নামঘৰত বৰসৱাহ অনুষ্ঠিত কৰি, ৰাইজে সন্ধিয়ালৈ এভাগি ভাওনা প্ৰদৰ্শন কৰে। ই আছিল এক পৰম্পৰা। গাঁৱৰ বুঢ়া -মেথা সকলো মিলি সূত্ৰধাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সমূহ চৰিত্ৰৰ অভিনয় এমাহ যোৰা আখৰাৰ অন্তত সাৱলীল ভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰি নিজৰ সৃষ্টিশীলতা আৰু আধ্যাত্মিকতাক সুন্দৰকৈ প্ৰদৰ্শন কৰে। সময় সলনি হোৱাৰ লগে লগেই কিন্তু ভাও নাৰ এই পৰম্পৰাগত চৰিত্ৰ নোহোৱা হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে। আজিৰ ভাওনাৰ অতি বৃত্তিমুখী চৰিত্ৰ‌ই ভাওনাৰ যেন আধ্যাত্মিকতাকো ম্লান পেলাইছে। বাণিজ্যিকতাৰ কঢ়াল গ্ৰাসত পৰি আধুনিককতাৰ নামত ভাওনাত যি ৰহণ সানিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে সম্পূৰ্ণ গ্ৰহণযোগ্য নহয়। আজিৰ ভাওনাত উচ্চ প্ৰাৱল্যৰ চকু চাট মৰা পোহৰে ভাওনাক অপ্ৰিয় ভাৱে ক্লাৱলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে। ইয়াৰোপৰি অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰতো অতি বেছি দক্ষতাৰ পৰিচয় দিবলৈ গৈ একাংশ‌ই ভাওনাৰ মৰ্যাদাক ভৰিৰে মোহৰাৰ দৰে অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিছে। আটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ'ল মাইকৰ কাণ তাল মৰা শব্দ‌ই দোহাৰৰ গীত সমূহ, গায়ন বায়নকো অতিৰঞ্জিত ৰূপ প্ৰদান কৰিছে। যি ভাওনা এখনৰ প্ৰতি অতিকে চিন্তনীয়। অতি বেছি প্ৰতিযোগিতামূলক হোৱাৰ বাবেই ভাওনাই নিজৰ স্বকীয়তা এদিন হেৰুৱায় পেলাৱ বুলি আশংকা আহি পৰিছে। 

   
https://dcjgu.blogspot.com/2024/12/blog-post_88.html

 ইফালে, শ্ৰী কৃষ্ণৰ ৰাস মহোৎসৱৰ ক্ষেত্ৰতো একেই আঁওহতীয়া সংস্কৃতিয়ে পোখা মেলিছে যিয়ে ৰাসৰ মান মৰ্যাদাৰ প্ৰতিও প্ৰশ্ন আনি দিছে। ৰাস পূৰ্ণিমাৰ দিনা অনুষ্ঠিত হ'ব লগীয়া ৰাস যেতিয়া সপ্তাহ জুৰি চলে বা কোনো কোনো ঠাইত ৰাসৰ ঐতিহ্য, মহত্বক ভেঙুচালি কৰি মাহ পৰ্যন্ত ৰাস অনুষ্ঠিত কৰে, তেতিয়া হ'লে ৰাসৰ বিষয়ে কি ধাৰণা ভৱিষ্যত প্ৰজন্ম‌ই লাভ কৰিব সেইয়া লক্ষ্যনীয় হ'ব। এইদৰে ৰাস মহোৎসৱ আধুনিকতাৰ কঢ়াল গ্ৰাসত থাকিলে ৰাস বুলিলে কেৱল বাণিজ্য মেলা বুলিহে ভৱিষ্যতলৈ চিনাকী ৰ'ব। গতিকে সময় থাকোঁতেই প্ৰতিজন সচেতন অসমীয়াই ৰাস আৰু ভাওনাৰ স্বকীয়তা ৰক্ষাৰ্থে এঘড়ী যুঁজাৰ পণ ল'ব লাগিব। 

হিমাঞ্চল দত্ত।
যোগাযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়।

মুখাশিল্প আৰু যুৱপ্ৰজন্মৰ কৰণীয়


      বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীক একত্ৰিত কৰি মহান অসমীয়া জাতিটোৰ পৰিচয় দাঙি ধৰা গুৰু দুজনাৰ সৃষ্টিৰাজিসমূহৰ ভিতৰত এক অপূৰ্ব নিদৰ্শন হ’ল ‘মুখাশিল্প’। ১৫ শতিকাতে ভাওনাৰ অভিনয়ত বিশেষ স্হান পোৱা মুখা অসমৰ পৰম্পৰাগত লোককলা।

       


পৰম্পৰাগতভাৱে চলি অহা এই মুখাশিল্পক জীয়াই ৰখাৰ উদ্দেশ্যে আৰু নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত মুখাশিল্পক অধিক জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমীৰ অধীনত ২০০৩ চনত চামগুৰিত মুখা নিৰ্মাণ কেন্দ্ৰ স্হাপিত হয়। কেন্দ্ৰটোত স্হানীয় লোকৰ ওপৰিও বাহিৰৰ পৰা অহা লোকেও মুখা নিৰ্মাণৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি আছে। তাৰোপৰি মুখা নিৰ্মাণ কেন্দ্ৰটো পৰিদৰ্শন কৰাৰ কাৰণে বিভিন্ন দেশৰ পৰ্যটকৰ সমাগম হয়। 

    প্ৰয়াত ৰুদ্ৰকান্ত দেৱ গোস্বামীৰ সুযোগ্য সন্তান শিল্পী পদ্মশ্ৰী বঁটাপ্ৰাপ্ত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীদেৱে কঠোৰ সাধনা আৰু উদ্ভাৱনশীলতাৰে মুখাশিল্পক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। তেখেতৰ হাতৰ পৰশত অতীৱ সুন্দৰ ৰূপ লাভ কৰা কেইবাটাও মুখাই ব্ৰিটিছ মিউজিয়ামত শোভাবৰ্ধন কৰিছে। মুখাশিল্পৰ আজীৱন চৰ্চাৰ বাবেই তেখেতে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে অসমৰ প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয় গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। 

   


 মুখাশিল্পক ভৱিষ্যতলৈ সজীৱ কৰি ৰখাৰ উদ্দেশ্যে যুৱপ্ৰজন্মৰ বহুখিনি কৰিবলগীয়া আছে। বৰ্তমানৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে মুখাশিল্পৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হ’লেও টকা-পইছাৰ বাবে অন্য ভাল চাকৰি বা ব্যৱসায়ৰ পিছত দৌৰা দেখা যায়। গতিকে মুখাশিল্পক ‍বহুতে নিজৰ মুখ্য উপাৰ্জনৰ আহিলা হিচাপে ল’বলৈ ইচ্ছুক নহয়। ভাওনাৰ বাহিৰেও যদিহে মুখা অন্যান্য ক্ষেত্ৰত যেনে— উপহাৰ হিচাপে দিয়া, সভা-সমিতি, উৎসৱ-পাৰ্বণত সজোৱা, ঘৰত সজোৱাত ব্যৱহৃত হয় তেন্তে নিশ্চয় মুখাশিল্পীয়ে নিজৰ সঠিক প্ৰাপ্যখিনি পাব আৰু আৰ্থিক দিশত লাভান্বিত হ’ব। লগতে মুখাশিল্পৰ ব্যাপক প্ৰয়োগ দেখিলে যুৱপ্ৰজন্মই মুখাসমূহ আকোঁৱালি লোৱাৰ লগতে শিকিবলৈ আগ্ৰহ দেখুৱাব।

      দেখা যায় যে ভাওনা অসমৰ সকলো ঠাইতে প্ৰদৰ্শিত নহয়। গতিকে অসমৰ সৰু-বৰ সকলো ঠাইতে ভাওনাৰ প্ৰদৰ্শন হ’লে নিশ্চয় সকলো ঠাইৰ যুৱপ্ৰজন্মই মুখাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ’ব। লগতে অসমৰ বিখ্যাত পৰ্যটনস্হলীসমূহতো মুখা প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱস্হা কৰিব পাৰি। যাতে বিদেশত গামোছা, চাহবাগান, এশিঙীয়া গড়ৰ লগতে মুখাশিল্পইও অসম তথা অসমীয়াৰ চিনাকী বহন কৰে।


নাম - শ্ৰী তৃষানীলা ডেকা

ষান্মাসিক - তৃতীয় ষান্মাসিক

মহাভৈৰৱ মন্দিৰ


        ইতিহাসৰ বহু-ঘটনা পৰিঘটনাৰ সাক্ষী তেজপুৰ চহৰ।বহু কীৰ্তিচিহ্নই সজীৱ কৰি ৰাখিছে এই চহৰৰ ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি। সেইসমূহৰ ভিতৰতঐতিহাসিক মহাভৈৰৱ মন্দিৰঅন্যতম।

       তেজপুৰ চহৰৰ উত্তৰ দিশত এটা সৰু টিলাৰ ওপৰত মহাভৈৰৱ মন্দিৰ অৱস্থিত। মহাভৈৰৱ মন্দিৰত হিন্দুসকলৰ আৰাধ্য দেৱতা শিৱক প্ৰত্যেক দিনা পূজা অৰ্চনা কৰা হয়। 


       কথিত আছে যে দ্বাপৰ যুগত শিৱভক্ত বাণাসুৰে এই মন্দিৰ নিৰ্মান কৰিছিল। মন্দিৰৰ ভূমিৰ পৰিমাণ ১৫৯ কঠা ৩ লেচা। মন্দিৰৰ চাৰিওফালে সিঁচৰিত ভগ্ন শিলাখণ্ডসমূহৰ পৰা এইটো অনুধাৱন কৰিব পাৰি যে মূল মন্দিৰক কেন্দ্ৰ কৰি আন সৰু সৰু মন্দিৰ নিৰ্মান কৰা হৈছিল । লগতে এইটোও কথিত আছে যে বাণৰজাৰ জীয়ৰী ঊষাই মহাভৈৰৱ মন্দিৰ ভাগতেই সদায় পূজা অৰ্চনা কৰিছিল । মূল মন্দিৰৰ ভিতৰত এটা বৃহৎ শিৱলিংগ আছে । এই লিংগটো ৰ উচ্চতা প্ৰায় ৩.২ মিটাৰ আৰু প্ৰস্থ প্ৰায় ২.৩ মিটাৰ । মহাভৈৰৱ মন্দিৰৰ এই শিৱলিংগ এছিয়া মহাদেশৰ বৃহত শিৱলিংগ সমূহৰ ভিতৰত লেখত ল'বলগীয়া।

        আদিতে এই মন্দিৰ ভাগ শৈল নিৰ্মিত আছিল যদিও পিছত আহোম ৰাজত্ব কালত পুণৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। প্ৰচণ্ড ধুমুহাৰ ফলত মন্দিৰৰ তোৰণ ভাগ ভাগি চুৰ-মাৰ হোৱাত তোৰণৰ লগতে মন্দিৰৰ বহু অংশ দ্বিতীয় বাৰলৈ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয় ।

         ইতিহাস মতে তুংখুঙীয়া বংশৰ দ্বাৰা দান দিয়া দেৱোত্তৰ ভূমিত এই মন্দিৰৰ নিৰ্মান কৰোৱা হয় । মন্দিৰৰ পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁলোকে ইয়াত পূজাৰী আদিওঁ নিয়োগ কৰিছিল, বৰ্তমান অসম চৰকাৰৰ হস্তক্ষেপত এখন পৰিচালনা সমিতিৰ দ্বাৰা মন্দিৰৰ কাম-কাজ পৰিচালিত হৈ আছে। প্ৰতি বছৰে মহাশিৱ ৰাত্ৰি এই মন্দিৰত ধুম ধামকৈ পালন কৰা হয় ।  


ভাৰ্জিনা খাখলাৰী 

যোগাযোগ আৰু সাংবাদিকতা বিভাগ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়

অসমৰ অমিতাভ বচ্চন - বিজয় স্যাক্সেনা


বিখ্যাত তাৰকা অমিতাভ বচ্চন আমাৰ সকলোৰেই পৰিচিত-বিগ বি, সকলো ভাৰতবাসীৰ প্ৰিয় । আমাৰ অসমতো আছিল আৰু এজন বিগ বি অবিকল বলিউডৰ অমিতাভ বচ্চনৰ দৰেই অকল চেহেৰাতেই একে নহয় কামতো অৰ্থাৎ এখেতেও নায়ক হিচাপে কাম কৰিছিল বহুত জনপ্ৰিয় হিন্দী চিনেমাত । এইজন ব্যক্তি আছিল অসমৰ ধুবুৰী চহৰৰ মিন্টু পাল, চিনেমা জগতত বিখ্যাত হৈছিল বিজয় স্যাক্সেনা নামেৰে । অমিতাভ বচ্চনৰ চেহেৰাৰ লগতে আছিল সম্পূৰ্ণ সাদৃশ্য সেইবাবেই সুযোগ পাইছিল বলিউডত বহুতে "নকল অমিতাভ" বুলিও পৰিচিত আছিল। কৰ্ম জীৱনত প্ৰৱেশ কৰিছিল এজন "স্পট বয়" হিচাপে পিছত হিন্দীত অনাৰ্ছ লৈ বি.এ পাছ কৰে । বহুত চেষ্টাৰ ফলত ১৯৯১ চনত অভিনয় জগতত পাতনি মেলে "স্বৰ্গ ৱাহা নৰক ৱাহা" চিনেমাৰ জৰিয়তে, তাৰ পিছত, বলিউডত খলকনিৰ সৃষ্টি কৰা "শোলে" চিনেমাৰ অনুসৰণ কৰা "ৰাম গড় কে শোলে"(১৯৯১) ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ মন জিকিবলৈ সক্ষম হয় । 



তাৰপিছত বিজয় স্যাক্সেনাৰ কেৰিয়াৰত এটাৰ পিছত এটা চিনেমাৰ সুযোগ আহি আছিল, ১৯৯২ চনত "দিল কা কেয়া কাসুৰ", "বাসন্তী টাঙ্গেৱালী", "গঙ্গা বানি শোলা", ১৯৯৩ চনত "বাঘি সুলতানা", "আখৰি চেতাৱনী", এইখনত তেখেতৰ সৈতে নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰিছিল বিখ্যাত 'সুধা চন্দ্ৰন' তাৰপিছত সেই বছৰতে আহিল "ফুলো হাছিনা ৰামকলি", ১৯৯৪ চনত আৰু এখন চিনেমা "গঙ্গাপুৰ কী গীতা" । লাহে লাহে জনপ্ৰিয়তা পালে বলিউডৰ লগত অসমতো, ধুবুৰীৰ মানুহে বৰ বেছিকৈ ভাল পাইছিল তেখেতক কিয়নো ৯০ৰ দশকত মুম্বাইত গৈ ইমানখিনি জনপ্ৰিয়তা পোৱাটো সহজ কথা নাছিল সাধাৰণ ঘৰৰ লৰা এজনৰ বাবে, কিন্তু সদায়েই জীৱনৰ নাওখন সমান ভাবে চলি নাথাকে হঠাতেই এদিন মুম্বাইৰ ৰাজপথত গাড়ীৰে গৈ থাকোতে এক দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ অকাল মৃত্যুক সাৱটি লয় মিণ্টু পাল,  বলিউড খ্যাত বিজয় স্যাক্সেনাই । মৃত্যুৰ আগত 

১৯৯৪ চনত বলীউডৰ এজন শীৰ্ষ পৰিচালকৰ লগত চুক্তিবদ্ধ কৰিছিল আগন্তুক চিনেমাৰ বাবে কিন্তু সকলো যেন ৰৈ গ'ল তেনেকৈয়ে । আজিও ধুবুৰীৰ নুনীয়াপট্টিত থকা মিণ্টু পালৰ প্ৰিয় ছেলুন খনত তেখেতৰ স্মৃতিত আছে বহু ছবি । ধুবুৰীৰ ২৬ বছৰীয়া এইগৰাকী সুসন্তান মিণ্টু পাল ১৯৯৪ চনৰ ২৪ জুনত গলগৈ অজান দেশলৈ । ধুবুৰীবাসীয়ে এতিয়াও কয় যে তেখেতৰ মৃত্যু সাধাৰণ দুৰ্ঘটনাই নাছিল হয়তো পূৰ্বপৰিকল্পিত আছিল । 




-ৰামকৃষ্ণ সৰকাৰ, তৃতীয় সান্মাষিক ।

বৰদৈচিলা


চ'তৰ বিহুত বৰদৈচিলা মাকৰ ঘৰলৈ যায়। 

গছ- গছনি ঘৰ - দুৱাৰ নিয়ে উৰুৱাই।

হিল - দোল ভাঙি - ছিঙি মেলিছা ঢাপলি 

লগত নিছা লগৰীয়া যত বা মাৰলি।


হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী ডাঙৰীয়াই কবিতাৰ জৰিয়তে অতি সুন্দৰকৈ বৰদৈচিলাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে । ইয়াৰ বাহিৰেও বিভিন্নজনে অনেক কবিতা, গীত আদি বৰদৈচিলাৰ ওপৰত লিখি থৈ গৈছে। আমাৰ অতিকৈ মৰমৰ ৰঙালী বিহুৰ সৈতে  বৰদৈচিলা জড়িত হৈ আছে বাবে অসমীয়াৰ লগত বৰদৈচিলাৰ সম্বন্ধ গুৰুত্বপূৰ্ন  ।

      বৰদৈচিলা বা বাৰদৈচিখলা( বড়ো: बारदैसिख‌‌ला)বৰ্ষাকালত অসমত মৌচুমী বতাহ অহাৰ সময়ত অহা এক ধুমুহা তথা অসমীয়া আৰু বড়ো লোককথাৰ এগৰাকী অপেশ্বৰী। অসমীয়া লোককথা অনুসৰি ' বৰদৈচিলা ' নামৰ অপেশ্বৰীজনীয়ে বিহুৰ আগেয়ে নিজৰ মাকৰ ঘৰলৈ খৰখেদাকৈ যাওঁতে বাটত পোৱা সকলোবোৰ বস্তু নষ্ট কৰি যায় যিয়ে এই বতাহজাকক বুজাই। আকৌ বড়ো লোককথা অনুসৰি বাৰদৈচিখলা বতাহ আৰু পানী নিয়ন্ত্ৰণ কৰি বৰষুণ, শিলাবৃষ্টি আৰু বজ্ৰপাত সৃষ্টি কৰাৰ ক্ষমতা থকা অপেশ্বৰী।

   

https://images.app.goo.gl/f8KTqCGruxVPsRsf7

লোকবিশ্বাস অনুসৰি বৰদৈচিলা বিবাহিত মহিলা । প্ৰতি বছৰে যেতিয়া বহাগ মাহত নিজৰ মাকৰ ঘৰলৈ প্রবল বেগত উৰি আহে বাবে ধুমুহাৰ সৃষ্টি হয় আৰু বাটত পোৱা খেতি - পথাৰ নষ্ট কৰি দিয়ে। বৰদৈচিলা এই ধুমুহাৰ সৃষ্টিকৰ্তা সেয়েহে এই ধুমুহাজাককো বৰদৈচিলা বুলি কোৱা হয়। ইয়াক শান্ত কৰিবলৈ চোতালত দাপোন , ফণি আৰু বৰপীৰা দিয়া হয়। জেঠ মাহত বৰদৈচিলা মাকৰ পৰা বিদায় লৈ স্বামীগৃহ যাবলৈ সাজু হয়। বিদায়ৰ বেদনাত বৰদৈচিলাই কান্দি উঠে আৰু তেওঁৰ চকুৰ পানী বৰষুণ হৈ পৃথিৱীত পৰে।বৰদৈচিলা বিহুৰ সময়ত আহে বাবে ইয়াক বিহুৰ বতৰা আনে বুলি কোৱা হয়।

    বতৰ বিজ্ঞানৰ দৃষ্টিভংগীৰে চাব গ'লে বৰদৈচিলাক ইংৰাজীত Norwester বা Kalbaisakhi বুলি কোৱা হয় যাক বতৰ বিজ্ঞানত এক প্ৰকাৰৰ চৰম পৰিঘটনা  হিচাবে ধৰা হয়। কিয়নো এই পৰিঘটনাৰ ফলতেই অসমকে ধৰি উত্তৰ - পূৱ ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহত প্রচণ্ড ধুমুহা আৰু বৰষুণ হয়। ইংৰাজী মাৰ্চ মাহৰ পৰা মে মাহলৈ এই সময়ছোয়াক ভাৰতৰ বতৰ বিজ্ঞানৰ ভাষাত প্ৰাক - বৰ্ষা ঋতু হিচাপে জনা যায়। এই ঋতু আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে আৰম্ভ হয় ধুমহা - বৰষুণৰ ঋতু। দেশৰ বিভিন্ন অঞ্চলসমূহত এই ঋতুত হোৱা চৰম বতৰৰ তাৎপৰ্য বেলেগ বেলেগ। উদাহৰণস্বৰূপে, উত্তৰ ভাৰতত এই সময়খিনিত ধূলিৰ ধুমুহা হোৱা দেখা যায়, আনহাতে আমাৰ উত্তৰ - পূৱ ভাৰতত বেছিকৈ এই ঋতুত বিজুলী - ধেৰেকনীৰ উপৰিও তীব্ৰ বেগৰ ধুমুহা বতাহ , শিল বৰষুণৰ সৃষ্টি হয় যাৰ বাবে এই অঞ্চলত প্ৰচুৰ ক্ষতি সাধন হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। তীব্ৰ বতাহৰ ফলত গছ- গছনি, কেঁচা ঘৰ , বৈদ্যুতিক খুঁটা আদি ভাঙি পৰি বিস্তৰ ক্ষয়- ক্ষতি কৰে। কেতিয়াবা আকৌ তাৰ লগতে শিল বৰষুণে খেতি পথাৰ সমূহো নষ্ট কৰা দেখা যায়। বজ্ৰপাতৰ ফলত মানুহ, জীৱ-জন্তুৰ প্ৰাণ হানি হোৱাও পৰিলক্ষিত হয়। এইদৰে প্ৰাক বৰ্ষা কালৰ ধুমুহাই প্ৰতি বছৰে অসমৰ লগতে সমগ্ৰ উত্তৰ- পূৱ ভাৰততে বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰে।


দৰ্শনা নাথ

তৃতীয় ষান্মাসিক

ছাত্ৰ ৰাজনীতিত ব্যক্তিত্বৰ প্ৰমূল্যবোধ

  ছাত্ৰ ৰাজনীতি এক বিশেষ সুঁতি, যি ভৱিষ্যতে মিলিত হয় ৰাজনীতিৰ বিশাল সাগৰত তেনে ক্ষেত্ৰত এই সুঁতিত ভালদৰে সাঁতুৰিব শিকিলেহে অশান্ত সাগৰৰ ঢৌৰ...